ଢୋଲଖୁଆ ବିଲୁଆ
ଗୋଟିଏ ବଣରେ ଗୋମାୟୁ ବୋଲି ଗୋଟିଏ ବିଲୁଆ ଥିଲା । ଦିନେ ସେ ବଣଯାକ ଆହାର ଖୋଜି ଖୋଜି କିଛି ହେଲେ ଖାଇବାକୁ ପାଇଲା ନାହିଁ । ଧୀରେ ଧୀରେ ସେ ବଣରୁ ବାହାରି ସହର ଆଖପାଖରେ ବୁଲିବାକୁ ଲାଗିଲା ।
ବୁଲୁ ବୁଲୁ ହଠାତ୍ ସେ ଗୋଟିଏ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିପାରିଲା । ଏପରି ଡମ୍ ଡମ୍ ଶବ୍ଦ ସେ ଆଗରୁ କେବେ ହେଲେ ଶୁଣି ନଥିଲା । ସେ ଏଣେ ତେଣେ ଚାହିଲା । କୁଆଡ଼େ କେହି ନଥିଲେ । କିଛି ଦୂରରେ ଗୋଟିଏ ଢୋଲ ପଡ଼ିଥିଲା । ଗୋଟିଏ ଗଛରୁ ସରୁ ଡାଳଟିଏ ହଲି ହଲି ଢୋଲ ଦେହରେ ବାଜୁଥିଲା। ସେଥୁରୁ ଶବ୍ଦ ବାହାରୁଥିଲା।
ବିଲୁଆଟି ଆଗରୁ କେବେ ଢୋଲ ଦେଖ୍ ନଥିଲା। ତେଣୁ ସେ ଜିନିଷଟି କ’ଣ, ତାହା କେଉଁ କାମରେ ଲାଗେ, ସେ ବିଷୟରେ ତା’ର କୌଣସି ଧାରଣା ନଥିଲା। ତେଣୁ ସେ ଭାବିଲା ତାହା ଗୋଟିଏ ହିଂସ୍ର ଜନ୍ତୁ । ଜନ୍ତୁଟି ତଳେ ବସିଛି ଓ ବିଲୁଆକୁ ଦେଖ୍ ଗର୍ଜନ କରୁଛି । ହୁଏତ ଅଳ୍ପ ସମୟ ଭିତରେ ଜନ୍ତୁଟି ତା’ ଆଡ଼କୁ ଝପଟି ଆସିବ ଓ ତାକୁ ମାରିଦେବ । ଏହା ଭାବି ସେ ପ୍ରାଣ ବିକଳରେ ଦୌଡ଼ି ପଳାଇଗଲା ।
କିଛି ବାଟ ଦୌଡ଼ିଗଲା ପରେ ଜନ୍ତୁଟି କେଉଁଠି ପହଞ୍ଚିଛି ଜାଣିବା ପାଇଁ ସେ ପଛକୁ ଫେରି ଚାହିଁଲା । ସେ ଦେଖିଲା ପଛରେ କେହି ନାହିଁ । ତା’ ମନରେ ସନ୍ଦେହ ହେଲା । ସେ ଭାବିଲା ବୋଧହୁଏ ସେ ଦେଖୁଥିବା ଜିନିଷଟି କୌଣସି ଜୀଅନ୍ତା ପ୍ରାଣୀ ନୁହେଁ । ତେଣୁ ସେ ମନରେ ସାହସ ବାନ୍ଧି ଧୀରେ ଧୀରେ ଫେରି ଆସିଲା ଓ ଗୋଟିଏ ଗଛ ଆଢୁଆଳରେ ଲୁଚି ରହି ଢୋଲ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁଲା । ଅଳ୍ପ ସମୟ ଭିତରେ ସେ ବୁଝିପାରିଲା ଯେ ତଳେ ପଡ଼ିଥିବା ଜିନିଷଟି କୌଣସି ହିଂସ୍ର ଜନ୍ତୁ ନୁହେଁ ବା ସେ ଗର୍ଜନ କରୁନାହିଁ । ତା’ ଦେହରେ ଡାଳଟିଏ ବାଡ଼େଇ ହୋଇ ସେହିପରି ଶବ୍ଦ ବାହାରୁଛି । ଧୀରେ ଧୀରେ ସେ ଆହୁରି ସାହସ ବାନ୍ଧି ଢୋଲ ପାଖକୁ ଗଲା ଓ ନିଜ ଆଗ ଗୋଡ଼ରେ ଢୋଲର ଗୋଟିଏ ପାଖକୁ ବାଡ଼େଇ ଦେଲା । ଢୋଲରୁ ଶବ୍ଦ ବାହାରିଲା । ବିଲୁଆ ଖୁସି ହୋଇଗଲା ଓ ବାରମ୍ବାର ଢୋଲକୁ ବାଡ଼େଇଲା । ଢୋଲରୁ ସେହିପରି ବାରମ୍ବାର ଶବ୍ଦ ବାହାରିଲା ।
ବିଲୁଆ ମନରେ କୌତୂହଳ ବଢ଼ିଲା । ସେ ଢୋଲକୁ ଶୁଙ୍ଘିଲା । ଢୋଲରୁ ଚମଡ଼ା ବାସ୍ନା ବାହାରୁ ଥିଲା । ସେ ଭାବିଲା ଯେମିତି ପଶୁ ଦେହରେ ଚମଡ଼ା ତଳେ ହାଡ଼, ମାଂସ ଥାଏ ସେହିପରି ସେ ଚମଡ଼ା ତଳେ ନିଶ୍ଚୟ ହାଡ଼ମାଂସ ଭର୍ତ୍ତି ହେଇଥିବ । ଏହାକୁ ଖାଇଲେ ତା’ର ବହୁତ ଦିନ ଚଳିଯିବ; ତାକୁ ଆଉ ଏଣେ ତେଣେ ଆହାରି ଖୋଜିବାକୁ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ ।
ଏ କଥା ଭାବି ସେ ଖୁସିରେ ପାଗଳ ହୋଇ, ଆଗପଛ ବିଚାର ନ କରି ଢୋଲର ଚମଡ଼ାକୁ ଖୁବ୍ ଜୋର୍ରେ କାମୁଡ଼ି ଦେଲା । ଢୋଲର ଚମଡ଼ା ତ ଭାରି ଟାଣ, ପୁଣି ଖୁବ୍ ଜୋର ଟାଣି ବନ୍ଧା ହୋଇଥାଏ । ତେଣୁ ବିଲୁଆ କାମୁଡ଼ିବାରୁ ତାହା ଛିଣ୍ଡିଲା ନାହିଁ ।
ବିଲୁଆକୁ ଲୋଭ ଘାରିଥାଏ । ସେ ବା ସମ୍ଭଳା ପଡ଼ୁଛି କେଉଁଠି ? ନିଜର ସବୁ ଶକ୍ତି ଲଗେଇ ପୁଣି ଥରେ ଢୋଲର ଚମଡ଼ାକୁ କାମୁଡ଼ିଦେଲା । ଢୋ କରି ଚମଡ଼ା ଫାଟିଗଲା ଓ ତା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ବିଲୁଆର ସବୁତକ ଦାନ୍ତ ଭାଙ୍ଗିଗଲା । ବିଲୁଆ ଲହୁ ଲୁହାଣ ହୋଇଗଲା । ଏଣେ ଢୋଲ ଭିତରକୁ ଚାହିଁ ଦେଖେ ତ ଢୋଲ ଭିତରଟା ପୂରା ଫାଙ୍କା।
କାଳେ ଢୋଲ ଭିତରେ କିଛି ଥାଇପାରେ ଭାବି ବିଲୁଆ ବିକଳ ହୋଇ ଢୋଲ ଭିତରେ ପଶିଗଲା । ଭିତରେ ହାଡ଼, ମାଂସ କିଛି ନଥିଲା । ବିଚରା ବିଲୁଆ ନିଜର ବୋକାମି ପାଇଁ ନିଜକୁ ଧ୍ୟାକ୍କାର କଲା । ଲୋଭରେ ପଡ଼ି ଆଗପଛ ନ ବିଚାରି କାମ କରିବାରୁ ଢୋଲଖୁ ତ ହେଲା ନାହିଁ, ପୁଣି ଦାନ୍ତତକ ମଧ୍ୟ ଗଲା।
(ପଞ୍ଚତନ୍ତ୍ରରୁ ସଂଗୃହୀତ)
ସାରାଂଶ : ଢୋଲଖୁଆ ବିଲୁଆ
ଏହି ଗଳ୍ପଟି ‘ପଞ୍ଚତନ୍ତ୍ର’ରୁ ଆସିଛି। ଗୋମାୟୁ ନାମକ ଏକ ଭୋକିଲା ବିଲୁଆ ଦିନେ ଖାଦ୍ୟ ଖୋଜି ଖୋଜି ଆସି ଗୋଟିଏ ଢୋଲ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିଲା। ପବନରେ ଗଛର ଡାଳ ବାଜି ଢୋଲରୁ ଡମ୍ ଡମ୍ ଶବ୍ଦ ବାହାରୁଥିଲା। ପ୍ରଥମେ ବିଲୁଆଟି ତାକୁ ଏକ ହିଂସ୍ର ଜନ୍ତୁ ଭାବି ଡରିକି ପଳାଇଗଲା, କିନ୍ତୁ ପରେ ସାହସ କରି ପାଖକୁ ଫେରିଆସିଲା ଓ ଦେଖିଲା ଯେ ତାହା ଗୋଟିଏ ନିର୍ଜୀବ ଢୋଲ।
ଢୋଲରୁ ଚମଡ଼ା ଗନ୍ଧ ଆସୁଥିବାରୁ, ଭିତରେ ବହୁତ ହାଡ଼ମାଂସ ଥିବ ଭାବି ସେ ଲୋଭରେ ପାଗଳ ହୋଇଗଲା। ଲୋଭ ସମ୍ଭାଳି ନପାରି ସେ ଢୋଲର ଟାଣ ଚମଡ଼ାକୁ ଖୁବ୍ ଜୋର୍ରେ କାମୁଡ଼ି ଦେଲା। ଢୋଲଟି ଢୋ କରି ଫାଟିଗଲା ସତ, କିନ୍ତୁ ବିଲୁଆର ସବୁ ଦାନ୍ତ ଭାଙ୍ଗିଗଲା ଏବଂ ସେ ଲହୁଲୁହାଣ ହୋଇଗଲା। ଢୋଲ ଭିତରକୁ ଯାଇ ଦେଖିଲା ବେଳକୁ ତାହା ପୂରା ଫାଙ୍କା ଥିଲା। ବିଲୁଆ ନିଜର ବୋକାମି ଓ ଲୋଭ ପାଇଁ ନିଜକୁ ଧିକ୍କାର କଲା।
ଶିକ୍ଷା: ଆଗପଛ ନବିଚାରି ବା ଲୋଭରେ ପଡ଼ି କୌଣସି କାମ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
सारांश : ढोल खाने वाला सियार
यह कहानी ‘पंचतंत्र’ से ली गई है। गोमायु नाम का एक भूखा सियार भोजन की तलाश में भटकते हुए एक ढोल के पास पहुँचा। हवा से पेड़ की डाली ढोल से टकरा रही थी, जिससे ‘डम्-डम्’ की आवाज आ रही थी। पहले तो सियार उसे कोई खतरनाक जानवर समझकर डर कर भाग गया, लेकिन बाद में हिम्मत करके वापस आया और देखा कि वह एक निर्जीव ढोल है।
ढोल से चमड़े की महक आ रही थी, इसलिए सियार ने सोचा कि इसके अंदर बहुत सारा मांस और हड्डियां होंगी। वह लालच में पागल हो गया। लालच में आकर उसने बिना कुछ सोचे-समझे ढोल के कड़े चमड़े को बहुत ज़ोर से काट लिया। ढोल ‘ढो’ की आवाज़ के साथ फट तो गया, लेकिन सियार के सारे दाँत टूट गए और वह लहूलुहान हो गया। ढोल के अंदर जाकर देखा तो वह पूरी तरह खाली था। सियार को अपनी मूर्खता और लालच पर बहुत पछतावा हुआ और उसने खुद को कोसा।
शिक्षा: बिना सोचे-समझे और लालच में आकर कोई भी काम नहीं करना चाहिए।
ଶବ୍ଦାର୍ଥ
Odia Word | Meaning in Odia | Meaning in Hindi | Meaning in English |
ଆହାର (Aahara) | ଖାଦ୍ୟ / ଭୋଜନ | भोजन / खाना | Food |
ହିଂସ୍ର (Hinsra) | ଭୟଙ୍କର / ଜଙ୍ଗଲୀ | हिंसक / खतरनाक | Fierce / Wild / Violent |
ପ୍ରାଣ ବିକଳରେ (Prana bikalare) | ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇ | जान बचाने की घबराहट में | Frantically (to save life) |
ଆଢୁଆଳରେ (Aadhualare) | ଲୁଚି କରି / ପଛରେ | आड़ में / छिपकर | Behind / Hidden |
କୌତୂହଳ (Koutuhala) | ଜାଣିବାର ଇଚ୍ଛା / ଆଗ୍ରହ | उत्सुकता / जिज्ञासा | Curiosity |
ଲୋଭ ଘାରିଥାଏ (Lobha gharithae) | ଅତ୍ୟଧିକ ଲୋଭ ହେବା | लालच सवार होना | Overcome by greed |
ସମ୍ଭଳା ପଡ଼ୁଛି (Sambhala paduchi) | ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିହେବା | सँभाला जाना / काबू में आना | Being controlled (could not control) |
ଲହୁ ଲୁହାଣ (Lahu luhana) | ରକ୍ତାକ୍ତ / ବହୁତ ରକ୍ତ ବୋହିବା | लहूलुहान / खून से लथपथ | Bleeding heavily / Bloodied |
ଫାଙ୍କା (Phanka) | ଖାଲି | खाली | Empty |
ଧିକ୍କାର କଲା (Dhikkaara kala) | ନିନ୍ଦା କଲା | धिक्कारा / खुद को कोसा | Condemned / Cursed oneself |
ଆସ, କଥାବାର୍ତ୍ତା ହେବା
୧. ତୁମେ କେଉଁସବୁ ଖାଦ୍ୟ ଖାଅ, କୁହ।
ଉତ୍ତର – ମୁଁ ଭାତ, ଡାଲି, ତରକାରି, ଶାଗ, ମାଛ, ଅଣ୍ଡା, କ୍ଷୀର ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଫଳମୂଳ ଖାଏ।
୨. ତୁମେ ଜାଣିଥୁବା ବିଭିନ୍ନ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ନାମ କୁହ।
ଉତ୍ତର – ମୁଁ ଜାଣିଥିବା କେତେକ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ହେଲା- ଢୋଲ, ମୃଦଙ୍ଗ, ତବଲା, ହାରମୋନିୟମ୍, ଗିଟାର୍, ତୂରୀ ଏବଂ ଶଙ୍ଖ।
୩. ଢୋଲକୁ କିଏ ବଜାଉଥୁଲା?
ଉତ୍ତର – ଢୋଲକୁ ପ୍ରକୃତରେ କେହି ବଜାଉ ନଥିଲେ। ପବନ ଯୋଗୁଁ ଗଛର ଗୋଟିଏ ସରୁ ଡାଳ ହଲି ହଲି ଢୋଲ ଦେହରେ ବାଡ଼େଇ ହେଉଥିଲା, ଯାହା ଫଳରେ ସେଥିରୁ ଶବ୍ଦ ବାହାରୁଥିଲା।
୪. ବାଘ ଗୋଟିଏ ହିଂସ୍ର ପଶୁ ଅଟେ । ତୁମେ ଜାଣିଥୁବା ଅନ୍ୟ ହିଂସ୍ର ଜନ୍ତୁଙ୍କ ନାମ କୁହ।
ଉତ୍ତର – ମୋର ଜଣାଥିବା ଅନ୍ୟ କେତେକ ହିଂସ୍ର ଜନ୍ତୁ ହେଲେ- ସିଂହ, ଭାଲୁ, ହାତୀ, ଗଧିଆ, ଶିଆଳ ଏବଂ ଚିତାବାଘ।
୫. ତୁମେ ବାଟରେ ଯାଉଥିବା ସମୟରେ ଗୋଟିଏ ଟଙ୍କାପୂର୍ଣ୍ଣ ଥାଳି ପାଇଲେ କ’ଣ କରିବ?
ଉତ୍ତର – ମୁଁ ବାଟରେ ଟଙ୍କାପୂର୍ଣ୍ଣ ଥାଳି ବା ମୁଣି ପାଇଲେ ତାହା ନିଜେ ନ ନେଇ, ମୋର ବାପାମାଆଙ୍କୁ କିମ୍ବା ପୋଲିସ୍କୁ ଦେବି ଯେପରି ସେମାନେ ତାହା ପ୍ରକୃତ ମାଲିକଙ୍କୁ ଫେରାଇଦେବେ।
ଚିନ୍ତା କର ଓ ଲେଖ
୧. ଢୋଲରୁ ଚମଡ଼ା ବାସ୍ନା ବାହାରୁଥିବାରୁ ବିଲୁଆ କ’ଣ ଭାବିଲା?
ଉତ୍ତର – ଢୋଲରୁ ଚମଡ଼ା ବାସ୍ନା ବାହାରୁଥିବାରୁ ବିଲୁଆ ଭାବିଲା ଯେ ଚମଡ଼ା ତଳେ ନିଶ୍ଚୟ ବହୁତ ହାଡ଼ମାଂସ ଭର୍ତ୍ତି ହୋଇଥିବ ଆଉ ତାକୁ ଖାଇଦେଲେ ତାର ବହୁତ ଦିନ ଆରାମରେ ଚଳିଯିବ।
୨. ବିଲୁଆର ସବୁତକ ଦାନ୍ତ କିପରି ଭାଙ୍ଗିଗଲା?
ଉତ୍ତର – ବିଲୁଆଟି ଲୋଭରେ ପଡ଼ି ଢୋଲର ଟାଣ ଚମଡ଼ାକୁ ନିଜର ସବୁ ଶକ୍ତି ଲଗାଇ ଖୁବ୍ ଜୋର୍ରେ କାମୁଡ଼ି ଦେବାରୁ ତା’ର ସବୁତକ ଦାନ୍ତ ଭାଙ୍ଗିଗଲା।
୩. ତୁମେ ଅଧିକ ବଳ ଲଗାଇ କୌଣସି ଟାଣ ଜିନିଷକୁ ଦାନ୍ତରେ କାମୁଡ଼ିବ ନାହିଁ କାହିଁକି?
ଉତ୍ତର – ଅଧିକ ବଳ ଲଗାଇ କୌଣସି ଟାଣ ଜିନିଷ କାମୁଡ଼ିଲେ ଆମର ଦାନ୍ତ ଭାଙ୍ଗିଯାଇପାରେ ଓ ମାଢ଼ିରୁ ରକ୍ତ ବାହାରି ବହୁତ କଷ୍ଟ ହେବ।
୪. ଢୋଲ ଭିତରଟା ପୂରା ଫାଙ୍କା ଦେଖିବା ପରେ ବିଲୁଆ ଜାଗାରେ ତୁମେ ଥିଲେ କ’ଣ କରିଥାଆନ୍ତ?
ଉତ୍ତର – ବିଲୁଆ ଜାଗାରେ ମୁଁ ଥିଲେ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ନିଜର ବୋକାମି ଓ ଲୋଭ ପାଇଁ ନିଜକୁ ଧିକ୍କାର କରିଥାନ୍ତି ଏବଂ ଆଗକୁ ବିନା ବିଚାରରେ କୌଣସି କାମ ନକରିବାକୁ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥାନ୍ତି।
୫. ଡାହାଣ ପାଖରୁ ଅକ୍ଷର ଆଣି ଶବ୍ଦ ଗଢ଼। ସେହି ଶବ୍ଦକୁ ନେଇ ବାକ୍ୟ ଲେଖ।
(ଙ୍ଘି, ମ୍ବା, ସ୍ନା, କ୍କା, ବ୍ଦ, ଙ୍ଗି, ନ୍ତ, ମାଂ, ନ୍ତୁ, ର୍ଜ)
ବାସ୍ନା — ଗୋଲାପ ଫୁଲରୁ ମିଠା ବାସ୍ନା ଆସେ।
ଶୁଙ୍ଘିଲା — ବିଲୁଆଟି ଢୋଲକୁ ଶୁଙ୍ଘିଲା।
ହାଡ଼ମାଂସ — ପଶୁମାନଙ୍କ ଦେହରେ ହାଡ଼ମାଂସ ଥାଏ।
ଧିକ୍କାର (ବହିର ‘ଧୂ–ର’ ସ୍ଥାନରେ ‘ଧି-କ୍କା-ର’) — ବିଲୁଆ ନିଜକୁ ଧିକ୍କାର କଲା।
ଦାନ୍ତ — ଆମେ ପ୍ରତିଦିନ ଦାନ୍ତ ଘଷିବା ଉଚିତ୍।
ଗର୍ଜନ — ସିଂହ ଜଙ୍ଗଲରେ ଗର୍ଜନ କରେ।
ଶବ୍ଦ — ଢୋଲରୁ ଡମ୍ ଡମ୍ ଶବ୍ଦ ବାହାରୁଥିଲା।
ବାରମ୍ବାର — ସେ ମୋତେ ବାରମ୍ବାର ଡାକୁଛି।
ଭାଙ୍ଗିଗଲା — ବିଲୁଆର ଦାନ୍ତ ଭାଙ୍ଗିଗଲା।
୬. ‘ଆଗପଛ’ – ଶବ୍ଦ ପରି ଆଉ ଚାରୋଟି ଶବ୍ଦ ଲେଖ।
ଉତ୍ତର – ଭଲମନ୍ଦ, ଦିନରାତି, ତଳଉପର, ହାନିଲାଭ।
୭. ଗପରୁ ଖୋଜି ସମାନ ଅର୍ଥ ବୁଝାଉଥବା ଶବ୍ଦ ଲେଖ।
ଖାଦ୍ୟ — ଆହାର
ବୃକ୍ଷ — ଗଛ
ଜୀବନ୍ତ — ଜୀଅନ୍ତା
ଶୃଗାଳ — ବିଲୁଆ
ଜୀବନ — ପ୍ରାଣ
ରକ୍ତ — ଲହୁ
୮. ସେତିକିବେଳେ ଗୋଟିଏ ଭାଲୁ ସେହି ବାଟରେ ଯାଉଥିଲା । ସେ ବିଲୁଆକୁ ଦେଖି କ’ଣ କଥାବାର୍ତ୍ତା ହୋଇଥବ, ଚିନ୍ତାକରି ଲେଖ।
ଭାଲୁ – “ଆରେ ବିଲୁଆ ଭାଇ! ତୁମ ମୁହଁରୁ ଏତେ ରକ୍ତ କାହିଁକି ବାହାରୁଛି ଆଉ ତୁମେ ଏମିତି ମନଦୁଃଖ କରି କାହିଁକି ବସିଛ?”
ବିଲୁଆ – (କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି) “ଆଉ କ’ଣ କହିବି ଭାଲୁ ଭାଇ! ମୋର ଲୋଭ ପାଇଁ ଆଜି ମୋର ଏହି ଅବସ୍ଥା। ଏଇ ଢୋଲ ଭିତରେ ମାଂସ ଥିବ ଭାବି ତାକୁ ଜୋର୍ରେ କାମୁଡ଼ି ଦେବାରୁ ମୋର ସବୁ ଦାନ୍ତ ଭାଙ୍ଗିଗଲା। କିନ୍ତୁ ଦେଖୁଛି ତ, ଢୋଲ ଭିତରଟା ପୂରା ଫାଙ୍କା!”
ଭାଲୁ – “ଦେଖିଲ ତ! ଆଗପଛ କିଛି ବିଚାର ନକରି, ବେଶି ଲୋଭରେ ପଡ଼ି କାମ କଲେ ଏମିତି ହିଁ କ୍ଷତି ହୁଏ।”
୨. ଗୋଟିଏ ପଶୁ ବା ପକ୍ଷୀର ଚିତ୍ର କରି ରଙ୍ଗ ଦିଅ ଓ ତା’ ବିଷୟରେ ଲେଖ।
(ତୁମ ଖାତାରେ ଗୋଟିଏ ଶୁଆର ଚିତ୍ର ଆଙ୍କି ସବୁଜ ରଙ୍ଗ ଦିଅ। ତା‘ ତଳେ ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକ ଲେଖ -)
ଶୁଆ ଗୋଟିଏ ସୁନ୍ଦର ପକ୍ଷୀ ଅଟେ।
ଏହାର ଦେହର ରଙ୍ଗ ଶାଗୁଆ (ସବୁଜ) ଏବଂ ଥଣ୍ଟ ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗର ହୋଇଥାଏ।
ଶୁଆ କଞ୍ଚା ଲଙ୍କା, ପିଜୁଳି ଏବଂ ଫଳମୂଳ ଖାଇବାକୁ ବହୁତ ଭଲ ପାଏ।
ଶୁଆ ଆମ ମଣିଷ ପରି କଥା କହିପାରେ।